ΣΟΦΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Κι αν οσο πιο ψηλα βρισκεται ο αφεντης μας, τοσο μακραινει η αλυσιδα και μπορουμε να τρεχουμε και να πηδαμε ολουθε χωρις να τη νιωθουμε και ολο αυτο το λεμε ελευθερια;
Καζαντζακης

Η ελευθερία "Η ελευθερία είναι η ίδια η φύση της ύπαρξής σου κ ό,τι περιορίζει αυτή την ελευθερία (προκατάληψη, προσκόλληση κλπ.) πρέπει να παραμερίζεται. Ο μόνος αληθινός νόμος είναι εκείνος που οδηγεί στην ελευθερία"
Richard Bach

Ο άνθρωπος «Ο άνθρωπος έχει μπει στην αιώνια αναζήτηση αυτού του "κάτι άλλο" που ελπίζει πως θα του χαρίσει την αιώνια ευτυχία. Για εκείνους που έχουν βρει το Θεό, αυτή η αναζήτηση έχει τελειώσει: Εκείνος είναι αυτό το "κάτι άλλο"»
Σρι Γιουκτεσβάρ

!!!!!!!!!!! Δεν είναι ευτυχία να κάνεις πάντα αυτό που θέλεις, αλλά πάντα να θέλεις εκείνο που κάνεις.
-Τολστόι - 

ΑΝ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ <<Αν ο διαβολος δεν υπαρχει τοτε πρεπει να τον δημιουργησε ο ανθρωπος κατ'εικονα και ομοιωση του>>
Φιοντορ Ντοστογιεφσκι

χρονια πολλα χρονια καλα!!!

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
σχωρατε με που δεν περναω απο τον καθε εναν ξεχωριστα
ελλειψη χρονου.
ευχομαι αυτη η χρονια να φερει τα λιγοτερα κακα απο αλλες χρονιες
ευχομαι...
ΥΓΕΙΑ-ΑΓΑΠΗ-ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
και να μην ξεχναμε οτι τα ΠΑΙΔΙΑ ολου του κοσμου ειναι
ΚΑΙ δικα μας παιδια

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ!!!!!

το μονιτορ της ζωης//

δεν θαθελες, φανταζομαι, να ξερεις

πως κοιμαμαι ανασαινοντας ολες τις πληγες του χρονου

σα κουβαρι δεμενα τα μελη της ψυχης μου

σαν αδραχτι τα δαχτυλα μπερδευουν οτι αγγιζουν

τα δοντια σφιχτα το αυριο δαγκωνουν

κι ο νους να περπατα ηδη στο ακολουθο

τα ματια νοτιζουν απο υπερενταση

κι η καρδια λαχανιαζει στο ξαφνιασμα

θα ηθελες, φανταζομαι, να πιστευεις πως

αναλαφρα σηκωνω τα σκεπασματα σε καθε μου αναδευση

πως ιδρωνω μεντα στα ονειρα της σαρκας,

λεβαντα σκορπουν οι εννοιες μου,

μανολια μυριζουν τα μαλλια μου

πως αναστεναζω βανιλια

τις αμαρτιες του υπνου εξιστορωντας

μεσα απ τα μεταξενια του υπνου ενδυματα

οτι χαμογελα χαριζω στου υπνου τα φαντασματα

και πως μαξιλαρι μου εχω την εικονα σου

τα ομορφα, ευκολα μοιραζονται

λεω

αδυνατω, ευθυγραμμο ιχνος, στο μονιτορ της ζωης, να δωσω

γι αυτο,

επικινδυνα ανασαινω μισα

τα βραδια

και χαμογελω απροφασιστα στην ημερα

καρτερωντας


(Από orelia )

αφιερωμενο σε σενα...σ΄΄αγαπω πολυ
ναι....θα ηθελα να πιστευω
οτι μπορεις......

λαθη... ποσα λαθη;; λαθος λεξεις, λαθος στιγμη

υπαρχουν τοσα μυστικα κρυμμενα στη ψυχη μας

που καλυτερα θα ηταν να εμεναν θαμμενα
μην κανεις το λαθος να ανοιξεις την ψυχη σου

σε φιλια που δεν ειναι δοκιμασμενη
στο χρονο θα το μετανιωσεις
οχι γιατι θα σε προδωσουν. μα γιατι αλλα
προσδοκουσαν απο σενα.ποτε δε φανταστηκαν
οτι και εσυ εχεις μυστικα που πονουν
και ξαφνου οταν ξεδιπλωνεσαι και δεν εισαι αρεστος
γινεσε αγνωστος απομακρος ενας ξενος
που απλα μιλησαν καποιες φορες μαζι σου
απορουν με ολα οσα εξομολογησε σα να σε ακουν
πρωτη φορα.και μονο τοτε καταλαβαινεις
οτι τελικα δεν ειδαν... την ψυχη σου
οχι... δε μπορεσαν να δεχτουν οτι εζησες κατι ανεπιτρεπτο
κατι που εσυ λες παθος ο αλλος το λεει αρρωστεια
που ναι... μπορει να ηταν αρρωστο
αλλα ηταν μερος της ζωης μου το εζησα δυνατα
και το τελειωσα το εκρυψα βαθια μεσα μου
δεν μιλουσα σε κανεναν για αυτο ηταν πλεον παρελθον
ωσπου μια μερα το παρελθον μου χτυπησε τη πορτα
ταραχτηκα τρομαξα πονεσα
οχι δεν ηθελα να το ξαναζησω αυτο ποτε ξανα
ναι... ειχα τη δυναμη πια να το αποφυγω ειχα και το θαρρος
να το πω...ξεκαθαρα ακομα και σε μενα
η μερα αυτη με αναστατωσε οχι γιατι φοβομουν μη λυγισω
αλλα μου ξυπνησε.. μνημες καλες, μνημες κακες
εικονες,λεξεις,θυμησες κομματια της ζωης μου
ηθελα να ουρλιαξω να μιλησω να τα βγαλω απο μεσα μου
και το εκανα μιλησα...τα ειπα ολα τα παντα καλα και κακα
ανοιξα οπως ανοιγει ενα μπουμπουκι τριανταφυλλο
ειπα τις αληθειες μου.. με ακουσες με προσοχη
ξαφνιαστηκες δε με εκρινες απλα δε με καταλαβες
ισως φταιω εγω που στην εξομολογηση μου
ημουν ωμη δε δεχτηκες οτι μπορουσα να εχω αυτη την πλευρα
με συμβουλεψες γιατι με αγαπουσες... ειπες και πονεσες για μενα
ξαφνου μου ειπες καποια στιγμη θα τα ξαναπουμε
και εμεινα ξαφνιασμενη να σε κοιτω να φευγεις.
ειχες φυσικα να σκεφτεις τα δικα σου θεματα που δικαια ετσι επρεπε
μου ειπες θες να μεινεις μακρια απο ολα αυτο το καιρο
ειχες προβληματα μεγαλα κατανοητο...και σεβαστο
με καληνυχτησες μου ειπες να προσεχω και εφυγες ετσι απλα
εμεινα πολυ ωρα να προσπαθω να καταλαβω
εγω σου εμπιστευθηκα κομματια της ζωης μου δε το μετανιωνω
νομιζα ομως οτι και συ θα μοιραζοσουν αυτα που σε βασανιζαν
και θα ημουν εκει να σε ακουσω και αν μπορουσα
ακομα και να βοηθησω ηξερες μικρε μου την φιλια μου για σενα
θα ειμαι παντα εδω για σενα μικρε αγνωστε οποτε με χρειαστεις
αληθεια.. μη χαμογελας....ο ιδιος ανθρωπος ειμαι ναι....
αλλα με λαθη πολλα στη καμπουρα μου
λιγο περισσοτερο σοφοτερη για να ξερω οτι καποια

πραγματα δε [πρεπει] να λεγονται ποτε....
πρεπει να μενουν θαμμενα βαθια

ειναι η δικη μου ανηφορια ο δικος μου μικρος γολγοθας
μονο που τωρα ειναι ελαφρυτερο το φορτιο γιατι
το μοιραστηκα μαζι σου
με σενα αγνωστε φιλε μου σε ευχαριστω που με ακουσες

ΓΕΝΕΘΛΙΑ...

καλημερα σε ολους τους φιλους

σαν σημερα  εγινα μανα στο δευτερο παιδι μου

την κορη μου Παναγιωτα

ενα μωρακι μολις που εφτανε τα 2 μιση κιλα

δυστυχως γεννησα νωριτερα 10 μερες νωριτερα απο πολυ πυρετο

η ημερομηνια που ειχε πει ο γιατρος γεννησης θα ηταν 25 δεκεμβριου

ιδια ημερομηνια που ειχε γεννηθει

και ο αγαπημενος μου Πατερας

[λενε]... οτι τα παιδια που η συλληψη τους γινετε 25 μαρτιου του Ευαγγελισμου

οπως και του Χριστου

περνανε και τα βασανιστηρια που περασε κι Εκεινος

[παρολο που δεν τα πιστευω αυτα]

η ζωη μου απεδειξε οτι ετσι ακριβως ειναι....

μαλλον συμπτωση...η.. ασεβεια θα ελεγαν καποιοι φανατικοι πιστοι

εκεινη την ημερα [απαγορευετε] το σεξ

ειναι αμαρτια..

εγω επιμενω να το θεωρω συμπτωση

4 ατομα απο το συγγενικο μου περιβαλλον γεννηθηκαν στις 25 δεκεμβριου

και οι 4 ομως περασαν μαρτυρικη ζωη

επανερχομαι ομως στην μικρη μου νεραιδα

που σημερα κλεινει τα 20χρ της

οπως πολλοι.... ξερετε εχει περασει πολλα απο θεμα υγειας

στα εννια της χρονια

οι γιατροι απο δικο τους λαθος την κατεστησαν

να ειναι πλεον [μιση γυναικα]απο τα εσωτερικα οργανα της

αφου γλυτωσε τον θανατο ειναι θαυμα

ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ

[υπαρχουν και χειροτερα]

δεν κλαψουριζω θα ημουν αχαριστη

ειμαι ευτυχισμενη και περηφανη και για τα δυο παιδια μου

αλλα σκεφτομαι οτι παιδια μου δεν ειναι μονο αυτα τα δυο που γεννησα

αλλα

 ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

δυστυχως αυτο το θυμομαστε μονο καποιες μερες του χρονου

αλλα εστω κι ετσι

ας κανει ο καθενας και ας προσφερει οτι μπορει

απο το στερημα του

μια και περρισευμα πια δεν υπαρχει

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ

ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ

ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

καλες γιορτες να εχουμε ολοι

και να ευχομαστε

ΑΓΑΠΗ-ΥΓΕΙΑ-ΕΙΡΗΝΗ

σε ολο τον κοσμο

γραμμα στην μητερα μου

ηθελα και ειχα αναγκη αποψε να γραψω λιγα λογια για ΣΕΝΑ.....

γεννηθηκες ενα μολις χρονο μετα τον πολεμο του 1940..

δυσκολα χρονια

ο πατερας ειχε πεθανει..εσυ ζουσες με μια μανα που ξενοπλενε και μια μικρη αδερφη

μολις 6χρ..

η μανα σου δεν αντεχε το [βαρος] δυο παιδιων

και αποφασισε 12χρ παιδι να σε στειλει υπηρετρια στην αθηνα,σε μακρινους συγγενεις

γιατι δεν μπορουσαν να ταισουν ενα στομα ακομα

δυσκολα χρονια...

εσυ μικρο κοριτσακι τι ηξερες;; τιποτα!!!

αναγκαστηκες να μαθεις να κανεις δουλειες...σε ενα σπιτι που σου εδειξαν οι ανθρωποι

τουλαχιστον συμπαθεια...
για να μπορεις να πλενεις τα πιατα σου βαζανε σκαμνακι να ανεβαινεις

η ζωη σου πολυ ασχημη ..εφυγες απο το χωριο σου

χωρις να το θελεις..

αποχωριστηκες μανα και αδερφη και συγχρονως ....

και την παιδικη σου ηλικια

ανα καιρους σε στελναν σε διαφορα σπιτια που υπηρχαν και εκεινοι

οι [καλοι κυριοι] που βλεποντας μια μικρη δεσποινιδα πλεον τους τρεχαν τα σαλια

ησουν και καταξανθη με μια θαλασσα μεσα στα ματια

μεγαλος πειρασμος [για καθωσπρεπει λαμογια]

σταθηκες δυνατη αντεξες κακουχιες εγκαταλειψη..

.μεχρι τα 19 σου χρονια

τοτε γνωρισες εναν πολυ ομορφο μελαχροινο ανδρα τον νικολα

κατα τυχη στο δρομο σε πειραξε...με κολακευτικα και με ομορφα λογια..

αβγαλτο κοριτσι εσυ μια μικρη επαρχιωτισσα που δεν τελειωσε ουτε

την τριτη δημοτικου..επεσες στα διχτια της γοητειας ενος μεγαλυτερου ανδρα

13χρ διαφορα...ειχατε..

κανατε σχεση..εκεινος παντρεμενος χωρισμενος με ενα τετραχρονο αγορακι τον βασιλη

εσυ γνωριζοντας την εγκαταλειψη του γονιου..

το αγαπησες με την πρωτη ματια..κι αυτο ανταποκριθηκε με τον ιδιο τροπο

ησουν η μανα και ηταν το παιδι [σου]

ο νικολας σου εταξε γαμο...αλλα επειδη ηταν σπουδαιος πατερας περιμενε

να σιγουρευτει για την σχεση σου με τον γιο του βασιλη..

[αποφευγω εσκεμμενα να γραψω για την βιολογικη μητερα του βασιλη

δεν υπαρχει λογος..ηταν και ειναι εν ζωη..]

σε αυτο το διαστημα εμεινες εγκυος..

ο νικολας ομως ηταν μπερμπαντης παρα πολυ..σου εκανε την ζωη δυσκολη

μεχρι που σε καποιο τσακωμο σας ο γιος του ο βασιλης του πεταξε

ενα παπουτσι στο κεφαλι..δεν αντεχε να βλεπει την μανουλα του

να την κακομεταχειριζετε ο πατερας του..

εφτασε και η ωρα της γεννας...σεπτεμβριος του 1963...

ο νικολας ελειπε στην δουλεια του

[τυπογραφος στις μεγαλυτερες εφημεριδες των αθηνων]

εσυ...γεννησες ολομοναχη σε ενα ψυχρο νοσοκομειο ενα κοριτσακι...

που ηταν ολοιδιο με σενα καταξανθο και γαλανοματικο

οταν ηρθε ο νικολας και εμαθε οτι εκανες κορη...εφυγε και λεει

δεν το αναγνωριζω το μωρο....ηθελε παλι γιο..

[καπου στο μεσοδιαστημα και οταν ησουν 22χρ..σου βρηκαν το ενα νεφρο σαπιο

και σου εκαναν αφαιρεση..]κι ετσι απο τα 22 σου ζεις με ενα νεφρο

ευτυχως ειχες καλα πεθερικα που σε λατρευαν...σε πηραν στο σπιτι

ο νικολας ακομα δεν ειχε δει την κορη του...

με παροτρυνσεις των συγγενων αποφασισε να σε παρει παλι σπιτι με το μωρο

ο μικρος βασιλης ξετρελαθηκε με το μωρο..αλλα και ο νικολας ξαφνικα

απο την στιγμη που αντικρυσε το κοριτσακι του το λατρεψε κυριολεκτικα

μεχρι που αφησε την τελευταια του πνοη....

μπεμπα μου ηταν η τελευταια του λεξη..

ετσι αποφασισε να σε παντρευτει μολις το μωρο εγινε 1χρ.

.ηταν απλος αλλα ομορφος γαμος ..με παρανυφο το βασιλη τον γιο του...

οπως ειπα και παραπανω ο νικολας ηταν πολυ γυναικας..και ετσι εκανε σχεση

με την κουμπαρα που σας παντρεψε και βαφτησε και την κορη σας

το ονομα που δωσατε στο μωρο ηταν ...θωμαιδα..

στα ασχημα χρονια που περασαν ο νικολας μολις στα 38 του χρονια επαθε εγκεφαλικο

απο υπερβολικη πιεση..που εφτανε συχνα πυκνα 23....τοτε ενας πιδακας απο αιμα

πεταγοταν απο την μυτη του....και ευτυχως ξεσπουσε

ωσπου στον ευαγγελισμο αποφασισαν οι γιατροι να του κανουν καυτηριασμο

στην μυτη για να μην εχει αιμορραγιες

[μεγα λαθος] το ενα εγκεφαλικο εφερνε το αλλο.....και συ παντα διπλα του

να του στεκεσαι ...σαν κερι αναμμενο που η φλογα δεν εσβηνε ποτε

μαζι σου και παντα ηταν και τα δυο παιδια σας...ο γιος ηταν πλεον σχεδον 12χρ

η κορη σχεδον 6χρ...και τα δυο παιδια μεγαλωσαν πριν την ωρα τους

ωριμασαν αποτομα...

περνουσαν τα χρονια και η κατασταση παντα η ιδια ο νικολας παθαινε

απανωτα εγκεφαλικα ..

στην αρχη εσερνε λιγο το ποδι..αργοτερα περπατουσε με Π ..και μετα καθολου

ημιπληγεια....ξαπλα στο κρεββατι..

εσυ να τον προσεχεις σαν τα ματια σου [με ενα νεφρο] να τον σηκωνεις να τον πλενεις

3-4 φορες την ημερα...για να μην ανοιξει το κορμι του

13χρ. κατακειτος και το βασανισμενο κορμι του

δεν [ανοιξε] ποτε!!!

ο βασιλης αρχισε να μαγειρευει και μαθαινε και εμενα ..12 χρ πλεον

η μικρη ηξερε και μαγειρευε σχεδον ολα τα φαγητα

ηξερε και εκανε ολες τις δουλειες του σπιτιου...[η μανα τραβουσε τον γολγοθα της]

η μικρη σταματησε το σχολειο...ο βασιλης σπουδασε νομικη ,δημοσιογραφια

αλλα τελικα επελεξε να ακολουθησει το επαγγελμα του πατερα

τοτε οταν εργαζοσουν σε εφημεριδες κ εβγαινες στην συνταξη ...

ειχε το δικαιωμα ενα απο τα παιδια σου

να παρει καποια θεση στον κλαδο των τυπογραφων

ετσι λοιπον σπουδασε λινοτυπης..και αυτη τη δουλεια εκανε...μεχρι που καταργηθηκε

το επαγγελμα ...και βγηκε και ο βασιλης στη συνταξη ..στα 30 του χρονια...

ομως αποψε εδω ηθελα να γραψω για σενα καλη μου μανα...

για ολα οσα περασες και αντεξες...μεχρι τωρα..

σου αξιζε πολυ καλυτερη ζωη

αλλα εσυ λες ΠΑΝΤΑ οτι χρωστας την ζωη σου στον πατερα μου

που δεν χρειαστηκε να βγεις στην δουλεια ποτε

και σου αφησε μια πολυ καλη συνταξη

εσυ μανα ξερεις ποσο λατρεψα τον πατερα μου κι εκεινος το ιδιο

ξερεις ακομα οτι 27χρ μετα τον θανατο του ακομα ποναω και μου λειπει

αυτο που δεν ξερεις μανουλα μου..γιατι δε στο ειπα ποτε ειναι ...οτι αν παθεις

κατι ΕΣΥ...δεν ξερω σε τι κατασταση θα ερθω ΕΓΩ....

και νομιζω μανουλα μου οτι οι ασχημες ωρες αρχισαν και για σενα και μαλιστα

με τον χειροτερο τροπο....ανοια;;

θα περιμενω την διαγνωση του ειδικου νευρολογου...δεν ΘΕΛΩ να βγει απο το στομα του

η λεξη....ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ....τρομαζω μανα μου ...δεν μπορω να διανοηθω

μια δυναμικη και τετραπερατη γυναικα σαν εσενα θα περασει

και αυτον τον γολγοθα...

οτι και αν ειναι ομως..εγω θα ειμαι παντα πλαι σου...ολοι μας θα ειμαστε το ξερεις

ξεκινησα να γραψω [μονο] για σενα μανα..αλλα δε γινοταν

αφου εσυ, εγω ο πατερας και ο αδερφος μου ειμασταν παντα ΕΝΑ..

θα περιμενω και θα κανω τα παντα για να εχεις αυτο που σου αξιζει

σου γραφω αυτο το [γραμμα] που ποτε δεν θα λαβεις...αλλα θα εχει ειπωθει!!!


[[εδω θα ηθελα να ευχαριστησω ενα πολυ καλο φιλο και ΑΝΘΡΩΠΟ....]]

με συμβουλεψε πως οτι με εκφραζει να το γραφω και να μην με νοιαζει

αν το κειμενο μου ειναι [σωστα] γραμμενο

μου ειπε...πως καποτε ρωτησε τον μεγαλο συγγραφεα μας

ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑΚΗ....γιατι γραφει..και εκεινος του απαντησε

[γραφω γιατι δεν μπορω να κανω κι αλλιως]

σε ευχαριστω φιλε μου για το θαρρος που μου εδωσες...


σ΄΄αγαπω πολυ μανουλα μου ..

σε ευχαριστω για οσα εκανες για ολους μας

σε ευχαριστω που μου εμαθες τη σημαινει να εισαι καλος ανθρωπος

σε ευχαριστω που μου εμαθες να προσφερω παντα οσο κι οπως μπορω

σε ευχαριστω που παντα με ορμηνευες να μην εχω εγωισμο

σε ευχαριστω που με εμαθες πως οτι καλο κανω να μην το λεω κ να μη περιμενω ανταποδοση..γιατι αυτο που κανουμε και προσφερουμε το κανουμε με την καρδια μας

ΠΟΤΕ για να παρουμε πισω....

οσα ευχαριστω κι αν σου πω θα ειναι πολυ λιγα...

σε οσα με διδαξες ειχες σε ολα δικιο...οσες συμβουλες σου ακολουθησα ποτε

δεν πηγαν χαμενες..

υγ...με πολυ αγαπη και σεβασμο η μοναχοκορη σου

ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Μου ειπες ...κλαψε..καλο θα σου κανει


μα... δεν μπορω οσο κι αν το θελω

[αν] μπορεσω να κλαψω καλυτερα να εισαι μακρια μου

Μου ειπες ...φωναξε...καλο θα σου κανει

μα... δεν βγαινει η φωνη οσο κι αν το θελω

[αν] μπορεσω και φωναξω καλυτερα να εισαι ακομα πιο μακρυα μου

Μου ειπες ...ξεσπασε καλο θα σου κανει

μα... δεν μπορω οσο κι αν το θελω

[αν] μπορεσω να ξεσπασω καλυτερα μην βρεθεις μπροστα μου

[αν] ολα τα παραπανω τα θελεις για μενα για να νιωσω καλα

μην υποκριθεις τον-την φιλη μου

καλυτερα φυγε

αν και [λυκος] την λυκοφιλια ποτε δεν αγαπησα

στην υποκριτικη παιρνω ...μηδεν

και χαιρομαι για αυτο

αλλιως θα μπερδευα τους ρολους στη ζωη μου

με υποτιμησες

λαθος σου

δεν σε υποτιμησα

λαθος μου

δεν ηξερα τοτε

εμαθα τωρα

δεν ξερεις οτι εμαθα

ζησε στην πλανη σου

στο λεω ξεκαθαρα

σ΄΄αγαπαω

στο λεω ξεκαθαρα

δεν σε συμπαθω

αλλα δε θα σε μισησω ποτε..

δεν ξερω δεν γνωριζω αυτο το συναισθημα

και χαιρομαι για αυτο

ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΣΗΣΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ;;;

 
 
 
 
 
ΑΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΣΕ ΜΙΣΟΥΝ

και η φωνη ειπε...

και η φωνη ειπε...

-συνελθε δεν εχεις τιποτα στο μυαλο σου ειναι ολα

-παψε δεν ξερεις τι λες

-ξερω πολυ καλα τι λεω και ξερεις και συ δεν εχεις τιποτα δεν εισαι αρρωστη

-οχι αρρωστη δεν ειμαι αλλα πες μου εσυ εξυπνη τι ειναι ολο αυτο που παθαινω;

-κανεις τα απλα δυσκολα βαζεις μεσα στο κεφαλι σου

περισσοτερα απο οσα χωραει το πιεζεις

κλεβεις τον πονο των αλλων και τον κανεις δικο σου

-και πως εξηγεις ολα αυτα τα συμπτωματα που εχω;

-τα αφηνεις να σε εξουσιαζουν

ενταξει εξυπνη θα σου απαριθμισω τα συμπτωματα να μου κανεις εσυ διαγνωση

-οταν νιωθω οτι ενα πυρωμενο σιδερο ακουμπα στην καρδια μου

οταν νιωθω οτι τελειωνει το οξυγονο απο τα πνευμονια μου

και κοβεται η αναπνοη μου και δεν οξυγονονετε ο εγκεφαλος μου

οταν ζαλιζομαι μεχρι λυποθυμιας

οι παλμοι της καρδιας ειναι πολυ πανω απο το φυσιολογικο

οταν ανακατευοντε τα αντερα μου κ τα νιωθω οτι θα βγουν απο το στομα μου

οταν προσπαθω να ξεφυγω απο ολο αυτο το οδυνηρο συμπτωμα

περπατωντας και λυγανε τα ποδια μου παραλυω ολοκληρη

και νιωθω οτι πεθαινω;;;;;

σε ακουω εξυπνη τι ειναι ολο αυτο;

- απλα παθαινεις κριση πανικου παραεχεις αγχος

και κοιτα να το αποβαλλεις αν θες να γινεις καλα και επιτελους

σταματα τα ψυχοφαρμακα

γιατι προσπαθεις να μου επιβληθεις εσυ μια ξενη τι ενιωσες ποτε απο ολα αυτα;
-ηλιθια οτι νιωθεις εσυ το νιωθω κι εγω οταν πονας εσυ ποναω κι εγω

μπα!!! και ποια εισαι εσυ που μου μιλας

που με συμβουλευεις

και πως γινετε να νιωθεις οτι κι εγω;;

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΣΟΥ

παντα θα προσπαθω να σου επιβληθω να σε κερδισω

ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΑΚΟΥΣ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΟΥ

να σε κανω να μην εισαι αδυναμη κ ευαλωττη με το παραμικρο

παντα θα μαχομαι μεσα στο κεφαλι σου

μεχρι να γινεις ...δυνατη..

http://www.youtube.com/watch?v=a-2zTTYWy60





Μπάσες στεριές ήλιος πυρρός και φοινικιές
ένα πουλί που ακροβατεί στα παταράτσα
γνέφουνε δυο στιγματισμένα μαύρα μπράτσα
που αρρώστιες τα 'χουνε τσακίσει τροπικές

Παντιέρα κίτρινη σινιάλο του νερού
φούντο τις δυο και πρίμα βρέξε το πινέλο
τα δυο φανάρια της νυκτός κι ο Πιζανέλο
ξεθωριασμένος απ' το κύμα του καιρού

Το καραντί το καραντί θα μας μπατάρει
σάπια βρεχάμενα τσιμέντο και σκουριά
από νωρίς δεξιά στη μάσκα την πλωριά
κοιμήθηκεν ο καρχαρίας που πιλοτάρει

Όρντινα δίνει ο παπαγάλος στον ιστό
όπως και τότε απ' του Κολόμπου την κουκέτα
χρόνια προσμένω να τυλίξεις την μπαρκέτα
χρόνια προσμένω τη στεριά να ζαλιστώ

Φωτιές ανάβουνε στην άμμο ιθαγενείς
κι αχός μας φτάνει καθώς παίζουν τα όργανά τους
της θάλασσας κατανικώντας τους θανάτους
στην ανεμόσκαλα σε θέλω να φανείς

Φύκια μπλεγμένα στα μαλλιά στο στόμα φύκια
έτσι ως κοιμήθηκες για πάντα στα βαθιά
κατάστιχτη πελεκημένη απο σπαθιά
διπλά φορώντας των Ίνκας τα σκουλαρίκια

Το καραντί το καραντί θα μας μπατάρει
σάπια βρεχάμενα τσιμέντο και σκουριά
από νωρίς δεξιά στη μάσκα την πλωριά
κοιμήθηκεν ο καρχαρίας που πιλοτάρει
Category: Music

μοιραζομαι

μοιραζομαι

Αν χάσεις το κλειδί αυτό, δεν υπάρχει αντικλείδι ..

Προτιμώ να κάνω όνειρα
που μπορεί να με προδώσουν,
παρά να πάψω να γράφω και να ονειρεύομαι .. "

Θεέ μου, πόσο εύκολα ξεκλειδώνει τελικά η μνήμη.
Φτάνει να την αφήσεις να πάρει την πρώτη ανάσα,
την πρώτη βαθιά πνοή και ..
Θυμάμαι κάποτε παιδί που έγραψα τον πρώτο μου στίχο ..
Έχω μάθει ενώ γράφω να με διαβάζω σαν τρίτος.
Κάθε λέξη με προβληματίζει, κάθε παράγραφος.
Η ανάγνωση μου ανάμεσα σε μένα και στην σκέψη μου.
Μόνον όταν ξεχάσω πως γράφω, νιώθω ελεύθερη να αφηγηθώ.
Για ποιόν το γράφω? Για μένα? Για σας? Ποιος ξέρει?
Τώρα, αυτή τη στιγμή, κάποιος κοιτάει μέσα μου ..
Πολλοί κοιτάζουν, χωρίς να βλέπουν τίποτα
και προσπερνούνε .. 'Ομως μερικοί βλέπουν,
το μάτι τους αρπάζει κάτι και πηγαίνουν να μπουν ..
Η πόρτα κλείνει .. Ψάχνουνε για το κλειδί ..
Κανείς δεν ξέρει ποιος το έχει .. Προσπαθούν ..
Η πόρτα δεν ανοίγει πια .. Δεν άνοιξε ποτέ για όσους
δεν μπόρεσαν να δούν στο βάθος καθαρά ..
Ανοιχτή μόνο για όσους αγαπούν την ποίηση ..
Γιατί ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε,
αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε
τα πρόσωπά μας ..
Κατηγορία: Μουσική

Ετικέτες: toxotina73

http://www.youtube.com/user/toxotina73

η αγαπημενη μου τοξοτινα [φτιαχνει]
καταπληκτικα βιντεο

..Σε σενα μιλαω ακους;;;

αφιερωσε το

σε αυτον που σε πληγωσε

μα.....καντο με αγαπη!!

ποτε μην μισησεις οτι πολυ εχεις αγαπησει

θα ειναι σα να προδοσες

εσενα

κρατα σαν φυλαχτο στο μυαλο σου

καθε καλη αναμνηση

στην αληθινη αγαπη δεν υπαρχει χωρος

να βρει να κατοικησει το μισος

μονο τοτε οι πληγες θα επουλωθουν

ακομα και αν μεινουν οι ουλες